Alle grenzen voorbij

Waar eindigt het?
 
Toen ik begon met ondernemen had ik even het idee dat ik pas succesvol zou zijn als ik drie vestigingen had. Nadat de eerste personeelsleden enige tijd aan het werk waren, kwam ik tot het besef dat dit niet mijn eigen ideaalbeeld was. Daarbij kwam ook dat dit een vertoon aan de buitenwereld was, waardoor ik mijn succes eigenlijk door anderen liet bepalen. De vraag wat ik wilde kwam hier niet in terug. Ik was op dat moment al bezig met een tweede vestiging. De naam en website waren al live en ik adverteerde zelfs al in de betreffende plaats. Na dit besef ben ik met deze uitbreiding gestopt en heb ik me voorgenomen om niet meerdere vestigingen te hebben. Een man of 10 aan personeel maximaal zou nog leuk zijn.
 
Met een man of 10 personeel kon ik doen wat ik wilde, ik kon een structuur neerzetten waar ik een team zou hebben van backoffice mensen die jaarrekeningen bijvoorbeeld uitwerken, terwijl ik aan de voorkant naar klanten toe kan om te adviseren en te ondersteunen. En voor een tijd lang werkte dit prima. De formule die ik hanteerde werkte. Zonder veel investeringen te hoeven doen in bijvoorbeeld marketing, groeide ons klantenbestand rap door. 
 
Dusdanig rap eigenlijk dat ik dit jaar in een kleine crisis terecht ben gekomen. In de periode juni 2019 en oktober 2019 zijn er wederom drie personeelsleden gestart waardoor het aantal nu op 14 staat (inclusief mezelf). Ik herhaal: 14! Dat zijn er toch een paar meer dan mijn eigen gestelde grens. En met de kleine crisis doel ik er op, dat er nu nieuwe stromen zichtbaar worden waar aan gewerkt moet worden.
 
Als eerste merk ik dat met 14 mensen de zelfstandigheid toeneemt. Ik ben nooit een controle-freak geweest die alles moet zien, maar ik merk nu wel dat er toch meer niet langs mij heen gaat dan dat me soms lief is. Ik moest laatst even slikken toen er een mailwisseling was verzonden tussen een medewerker en de Belastingdienst over een teruggave van €25.000,-. Graag had ik dat eerst nog even gezien. Maar er was niks op aan te merken; ik heb een ontzettend goed team aan het werk, met mensen die ook tijdig vragen als ze iets niet zeker weten. Ondanks dat ik even moet wennen aan deze situatie, ben ik tegelijkertijd ook heel erg trots!
 
Ten tweede merk ik dat er klanten zijn, die ik niet meer ken. Een aantal medewerkers krijgen steeds meer hun eigen vaste klantcontacten, waarbij ik min of meer wordt overgeslagen. Wederom hartstikke mooi dat ik niet nodig ben. Ook weer even wennen, want ik was gewend om iedereen te kennen.
 
Vervolgens rijst de vraag wat nu de uitstraling van het kantoor moet zijn. Eerder was ik altijd het gezicht. Dat ben ik voor een groot deel nog steeds, maar met steeds meer zelfstandige mensen verandert de identiteit van het kantoor. Hoe zorgen we ervoor dat we allemaal hetzelfde uitstralen en de stabiele lijn blijven behouden? De kwaliteit moet hetzelfde blijven. Als iemand ziek is, moet het feilloos doorgaan als een klant belt met een vraag.
 
Als laatste de vraag: Waar eindigt het? Laat ik alles op z’n beloop en kijk hoe het gaat lopen of gooi ik de rem er op? Dit vond ik een lastige vraag en daar heb ik flink wat gesprekken over gevoerd. Doorgroeien op dit tempo heeft nogal wat consequenties. In het huidige pand passen we dan niet meer; dan moeten we echt naar een kantoor waar we personeel verdelen over verschillende kamers. Op den duur moet er dan ook een HRM medewerker (parttime) bij, een kantoorleider en moeten er veel meer kwaliteitsstandaarden komen om de kwaliteit te borgen over de hele linie.
 
De uitkomst van mijn gesprekken en overpeinzingen is, dat ik geremd nog wil groeien. De deur is momenteel dicht voor potentiële klanten waar we nog niet eerder mee gesproken hebben. Uitbreidingen bij bestaande klanten blijven altijd welkom. We werken voor zeven OAMKB partners op dit moment. Als zij groeien, groeien wij ook. Met de komst van de drie nieuwe medewerkers in de afgelopen periode kunnen we een hele tijd vooruit. Ik ben ontzettend trots op de medewerkers in mijn team: ze werken zo goed samen en hebben er met elkaar voor gezorgd dat we nu staan waar we staan. En ik ben dankbaar voor alle nieuwe ervaringen die dit weer met zich meebrengt!